Bisiklete binmeyi öğrendiğim günü hatırlar gibiyim,
Aslında olup olmadığını bilmediğim bir öykü bu,
Niceliğini anlamadığım bir zaman önce
Güneş ne tepede ne yerde
Ama kesin gün batmadan hemen önce
Çünkü yazdı ve hava ılıktı o gün.
Bisiklete binmek önemli.
Havalı bir kere
Ben ne zaman öğrendiğimi hatırlar gibiyim
Ağaçların altına çömelip solucanları izledim o gün.
Oturursam üstüm kirlenirdi, üstümü hiç kirletmedim,
çömeldim.
Hava ılıktı, tüm çocuklar bisiklet sürdü.
Bir abi geldi mahalleden, solucanları bölerek çoğaldıklarını gösterdi
Solucanları bölerek ancak insanların çoğaldığını anlamam için zaman çok gençti.
Solucanlar zaten iğrençti. Bögh dedi, içimden iğrenmek geldi.
Bana iğrenmemi öğütledi, gitti.
Saatlerce kımıldamasını bekledim,
Tiksinmeyi öğrenirken bir deneyin nelere mal olacağı konusunda bildiğim az şey vardı.
Saatler geçti, zaman kımıldamadı.
Abi geldi yeniden, mal olup olmadığımı sordu
Sonra sonra çok duyacağım bir soruydu
Neyi kastettiğini anlamadan baktım.
Abi geldi mal olup olmadığımı sordu,
Cevap vermedim, tiksindim,
İki parçayı da ezip gitti
Bir daha bisiklete binmedim.
